دكتر محمدرضا شفيعي كدکنی ( م. سرشك ) به سال 1318 خورشيدي روز 19مهرماه در خانواده اي از عالمان دين در كدكن نيشابور ديده به جهان ديده به جهان گشود . در ابتدا نزد پدر و اساتيد بزرگ آن ايام خراسان همچون اديب نيشابوري به تحصيل دروس حوزوي پرداخت. در همان دوران به شعر و شاعري علاقمند گرديد و سپس در آزمون ورودي دانشكده ادبيات دانشگاه فردوسي مشهد پذيرفته شد و در سال 1344 جهت ادامه تحصيل راهي دانشگاه تهران گرديد و در سال 1348 به اخذ درجه دكترا نائل آمد . ايشان تا به امروز در دانشگاه تهران به تدريس دروس نقد ادبي، بلاغت، ادبيات معاصر و تصوف اشتغال دارند. وی سرودن شعر را از جوانی به شیوه کلاسیک آغاز کرد. ولی پس از چندی به سوی سبک نو مشهور به نیما یوشیج روی آورد .او با نوشتن در کوچه باغ های نیشابور به نامآوری رسید. آثار شفیعی را میتوان به دو گروه انتقادی و مجموعه اشعار خود وی تقسیم کرد. آثار انتقادی این نویسنده، شامل تصحیح آثار کلاسیک فارسی و نگارش مقالاتی در حوزه نظریه ادبی میشود . در میان آثار نظری شفیعی کدکنی کتاب موسیقی شعر جایگاهی ویژه دارد و در میان مجموعه اشعار در کوچه باغهای نشابور آوازه بیشتری دارد . شفیعی کدکنی را باید در زمره شاعران اجتماعی بدانیم. او در اشعار خود تصویری از جامعه ایرانی در دهه ی 40 و 50 خورشیدی را بازتاب می دهد، و با رمز و کنایه آن دوران را به خواننده می نمایاند. دلبستگی و گرایش فراوان به آیین و فرهنگ اسلامی و بخصوص خراسان نشان می دهد . مجموعه اشعار : 1. شبخوانی 2. زمزمهها 3. از زبان برگ 4. درکوچه باغ های نیشابور 5. هزاره دوم آهوی کوهی 6.از بودن و سرودن 7. مثل درخت در شب باران 8. بوی جوی مولیان آثار نظری و انتقادی : 1.صور خیال در شعر فارسی 2.موسیقی شعر 3.اسرارالتوحید (تصحیح) 4. تاریخ نیشابور (تصحیح) 5.مختارنامه (تصحیح) 6.منطقالطیر (تصحیح) 7. نقد مفلس 8.کیمیا فروش 9.نقد تازیانههای سلوک 10.آن سوی حرف و صوت 11.بیدل 12.سبک هندی 13. میراث عرفانی ایران (سه جلدی) :
14. ادوارشعرفارسی ازمشروطه تاسقوط سلطنت پایگاه ایران تمدن |